Suffe actie

Maandagochtend was het dan zover, klokslag 8 uur stonden de verhuizers voor de deur. Ik had het afgelopen weekend nog snel wat dingen in huis in orde gemaakt. Alles wat ik uitgepakt had in de loop der tijd weer ingepakt, snel nog wat kleine dingen naar mijn nieuwe huis gebracht, omdat ik niet wil dat de verhuizers daarmee slepen (computer natuurlijk).

Acht uur barstte het verhuisproces los. En…. ik was helemaal perplex – een slordige 2 en een half uur later waren de heren alweer vertrokken….. Daar zat ik dan, tussen de dozen. Uitpakken maar dan, en jemig, wat is dat dan ineens veel. Eigenlijk ging het best lekker, met zo hier en daar wat oponthoud. Na een nacht rust, min of meer, zo vreemd ineens in je eigen bed te slapen, maar wel op een vreemde plaats. Vandaag had ik een onwijs suffe actie.

Ik had nog wat dingen in orde gemaakt, maar nog niet het slot van het toilet. En daar stond ik dan, in het toilet, viel de klink van de deur aan de buitenkant eraf……..ehh…. nee he, heb ik weer, zoiets blonds. Heb ik mezelf letterlijk opgesloten in het toilet!!! Ja wat nu, shit, krijg ik dit echt niet open? Nee dit krijg ik echt niet open…..

Hij zit niet op slot, maar wel dicht! Denk Esther, Denk! Wat nu? Eh…. het is half 3, om half zeven komt pa langs met de timmerman, dat is nog erg lang…… Ah shit hee, moet ik gaan roepen……Op het moment dat ik op het toilet ga staan, en als een soort gevangene met mijn handen over de rand van het raampje en mijn ogen net over het randje kijk, loopt de buurvrouw voorbij. Gelukkig was zij zo vriendelijk om via de achterdeur naar binnen te stappen en de deur voor me open te doen.

Ze zal ook wel gedacht hebben…… Ik dacht in ieder geval; blij dat dit me niet overkomen is in mijn vorige woning, dan had ik dagenlange eenzame opsluiting gehad. Nu eerst even doen wat ik al zo lang wil doen; op de bank hangen en kijken naar een programma wat ik zelf wil zien.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *